خط امان قسمت چهارم (سوره انبیاء,آیه صد و پنجم)

خط امان اثری ماندگار از آیت الله امامی کاشانی (مدظله العالی)

❇️ موضوع : سوره انبیاء آیه 105 « وَ لَقَد کَتَبنا فِی الزَّبُورِ مِن بَعدِ الذِّکرِ … »

🔋 حجم :
⏰ زمان :

متن برنامه :

قیام مهدوی نوشته شده در کتب انبیاء الهی

بحث پیرامون آیات مبارکه‌ای بود که دلالتش بر آخر الزمان و قیام امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف روشن است.

سومین آیه در سوره مبارکه انبیاء آیه 105 است :(وَ لَقَد کتَبنَا فِی الزَّبُورِ مِن بَعدِ الذِّکرِ أَنَّ الا َرضَ یرِثُهَا عِبَادِی الصَّالِحُونَ)  ، لام برای تأکید و قد برای تحقیق است، محققآ و قطعآ چنین خواهد شد، سنت خدا و جبر آفرینش است.

بدون شک در زبور بعد از ذکر نوشتیم، این زمینی که زیر پای همه این انسان‌ها است، و همواره بر آن گناه، کفر، شرک و ظلم جاری است، روزی به دست صالحان خواهد افتاد، و صالحان این زمین را مدیریت خواهند کرد.

 

منظور از زبور و ذکر در آیه مبارکه (خط امان)

مفسرین در مورد معنای کلمه «زبور» و «ذکر» بحث‌های زیادی کرده‌اند، که مراد از این دو کلمه چیست؟

در بین تمام اقوال شاید بهترین بیان این است، که «زبور» همان زبور داود است، همان کتابی که بر داود پیامبر نازل شد، در زبور این حقیقت آمده و نوشته شده است.

مراد از «ذکر» تورات است، و گفته شده مراد از «ذکر» کتب همه انبیا است، یعنی همه انبیا این حقیقت را گفته‌اند، حتی ابراهیم خلیل، بر اساس آیات قرآن این بشارت را داده، که ان شاء الله بیان خواهیم کرد .

ما مسأله آخر الزمان را در همه کتاب‌ها مطرح کرده ایم، نام زبور را می‌آورد، چون در زبور به تفصیل آورده است.

در بخش منجی و مصلح در کتب عهدین در این زمینه سخن گفتیم.

 

اعتراف اهل سنت به تطبیق آیه به قیام مهدوی (خط امان)

علمای اهل سنت هم در این موضوع وارد شده و صحبت کرده‌اند، ابتدا بیان بعضی از علما و مفسرین اهل سنت را می‌آورم.

آلوسی از شخصیت‌های علمی و تفسیری بزرگ اهل سنت است، او از ابن عباس نقل می‌کند که گفت: «ان المراد بها ارض الدنیا، یرثها المؤمنون و یستولون علیها»  ، مقصود آن است که مؤمنین بر کره زمین استیلا پیدا خواهند کرد.

او سپس از صحیح مسلم و ابو داود و ترمذی از پیامبر (ص) تقل می‌کند که فرمود :«اِنَّ اللَّهَ تَعَالی زَوِی لِی الا َرضَ، فَرَأَیتُ مَشَارِقَهَا وَ مَغَارِبَهَا، وَ اِنَّ اُمَّتِی سَیبلُغُ مُلکهَا مَا زَوِی لِی مِنهَا»  .

خدای بزرگ زمین را برابر من پهن کرد و مشارق و مغارب زمین را دیدم، تا این که دیدم مؤمنان بر زمینی که در برابر من قرار دارد استیلا پیدا کرده‌اند.

«زوی» به معنای این است که تا قیامت زمین جلوی پیامبر اکرم (ص) به صورت یک مجموعه‌ای هویدا شد، در بعضی تعبیرهاست که :«زُوِی لِی الا َرضُ»، یعنی همه زمین در برابرم پهن شد.

بعد می‌گوید: اگر بگوییم: «یکون فی حوزه المؤمنین ایام المهدی (ع) و نزول عیسی (ع)»، یعنی اگر بگوییم تحقق این وعده در زمان قیام مهدی(ع) و عصر نزول عیسی بن مریم (ع) است، دیگر مطلب تمام است.

مراد آن است که بعضی از علمای اهل سنت این آیه کریمه را ناظر به قیام امام مهدی (ع) و به نزول عیسی بن مریم (ع) می‌دانند.

در بحث‌های گذشته بیان شد، انبیاء و ائمه هدی(ع) دارای روح القدس هستند، رؤیت تمام زمین به یاری روح القدس بوده است، در قرآن در مورد عیسی بن مریم (ع) آمده :(وَ اَیدنَاهُ بِرُوحِ القُدُسِ)، از امام صادق (ع) نقل شده که فرمود :«کانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ (ص) یخبِرُهُ وَ یسَدِّدُهُ، وَ هُوَ مَعَ الا َئِمَّهِ(ع) مِن بَعدِهِ»  ، همراه پیامبر (ص) بوده و به او خبر می‌دهد، او را محکم و پابرجا می‌کند، آن روح در وجود پیامبر و امام (ع) هست.

 

روایات شیعه در تطبیق آیه به قیام امام مهدی (ع) (خط امان)

احادیث اهل بیت (ع) در بیان این مطلب بسیار است، در حدیثی از امام باقر (ع) نقل شده که می‌فرماید :«قَولُهُ عَزَّ وَ جَلَّ: (أَنَّ الا َرضَ یرِثُهَا عِبَادِی الصَّالِحُونَ)، هُم اَصحَابُ المَهدِی (ع) فِی َآخِرِ الزَّمَانِ»  ،

مراد در آیه یاران حضرت مهدی (ع) در آخر الزمان می‌باشند.

باز از آن حضرت روایت شده که فرمود :«قَولُهُ عَزَّ وَ جَلَّ:(أَنَّ الا َرضَ یرِثُهَا عِبَادِی الصَّالِحُونَ)، هُم َآلُ مُحَمَّدٍ (ص)»  ، مراد خاندان پیامبر (ص) می‌باشند.

از جمله نقل شده که فرمودند :«(أَنَّ الا َرضَ یرِثُهَا عِبَادِی الصَّالِحُونَ)، قَالَ: «اَلقَائِمُ (ع) وَ اَصحَابُهُ، وَ الزَّبُورُ فیهِ مَلاَحِمُ وَ تَحمیدٌ وَ تَمجیدٌ وَ دُعَاءٌ»  .

مراد از آیه امام قائم (ع) و اصحاب و یاران او هستند، بعد در مورد علت این‌که چطور تنها نام زبور آمده، می‌فرماید: در زبور پیشگویی‌هاست، در زبور از آینده مطالبی گفته شده، لذا زبور به تنهایی ذکر شده است.

 

توجّه به امام زمان (ع)، امید بخش و یاریگر (خط امان)

خدای بزرگ با این کلام در قرآن کریم و این قطعیت می‌خواهد به بشر امید بدهد، ناامید نباشد، برای آنان امید بخش باشد، بدانند همیشه ظلم و ستم ادامه نخواهد یافت .

یکی از دعاهای ارزشمند دعای عهد است، که خواندنش در هر صبحگاه توصیه شده است، تمام این دعا امید بخش و امید آفرین می‌باشد، در آن به خدا عرضه می‌داریم :

«اَللَّهُمَّ رَبَّ النُّورِ العَظیمِ، وَ رَبَّ الکرسِی الرَّفیعِ وَ رَبَّ البَحرِ المَسجُورِ»، تا این جا می‌رسد که می‌فرماید: «فَاِنَّکَ قُلتَ وَ قَولُکَ الحَقُّ: ظَهَرَ الفَسَادُ فِی البَرِّ وَ البَحرِ بِمَا کسَبَت اَیدِی النَّاسِ» ؛ خدایا تو گفته‌ای، و سخنت هم حق است، که فساد در زمین زیاد خواهد شد، یعنی خرابی‌ها، دردها، مشکلات و ظلم‌ها در دنیا خواهد بود، که این‌ها معلول عمل مردم است، گرفتاری‌هایی که در دنیا پیش می‌آید، این‌ها معلول عمل مردم است.

«فَاَظهِرِ اللَّهُمَّ لَنَا وَلِیکَ وَ ابنَ بِنتِ نَبِیکَ، المُسَمّی بِاسمِ رَسُولِکَ، حَتّی لاَ یظفَرَ بِشَیءٍ مِنَ البَاطِلِ اِلاَّ مَزَّقَهُ وَ یحِقَّ الحَقَّ وَ یحَقِّقَهُ».

خدایا آن ولیی که فرزند دختر پیامبرت و هم نام اوست را برای ما آشکار ساز، تا هر باطلی را از بین ببرد، و حق را بر جای خودش نشاند.

«وَ اجعَلهُ اللَّهُمَّ مَفزَعآ لِمَظلُومِ عِبَادِکَ، وَ نَاصِرآ لِمَن لاَ یجِدُ لَهُ نَاصِرآ غَیرَکَ، وَ مُجَدِّدآ لِمَا عُطِّلَ مِن اَحکامِ کتَابِکَ، وَ مُشَیدآ لِمَا وَرَدَ مِن اَعلاَمِ دینِکَ وَ سُنَنِ نَبِیکَ(ص)…»  .

خدایا او را برای بندگان مظلومت مفزع و پناه قرار بده، خدایا او را یاور کسی قرار بده که یاوری برای خودش نمی بیند، کسی بیاید تا اوضاع را به سامان برساند، گرفتاری‌ها را رفع کند.

این دعایی است که هر روز می‌خوانیم و می‌گوییم: خدایا او را حفظ کن از این که دست تجاوزگران و ستم گران به ایشان برسد.

در روایات آمده که برای امام زمان (ع) دعا کنید، برای سلامتی ایشان صدقه بدهید، این‌ها همه برای این است که توجّه به آن حضرت باشد، و آدم در تمام زندگی نگاهش به آن بزرگوار بوده و استمداد از ایشان کند.

 

دلالت صریح آیه شریفه بر قیام مهدوی و تسلط ایشان بر گستره زمین

نتیجه بحث این شد، که آیه شریفه :(وَ لَقَد کتَبنَا فِی الزَّبُورِ مِن بَعدِ الذِّکرِ أَنَّ الا َرضَ یرِثُهَا عِبَادِی الصَّالِحُونَ) این حقیقت را می‌گوید، که تمام زمین روزی زیر پای قائم آل محمد (ع) و یارانش خواهد بود، خود آیه شریفه در این معنا ظهور دارد، و می‌فرماید :(وَ لَقَد کتَبنَا)، یعنی سنت ماست و جبر تاریخ است، باید پیش بیاید.

ضمن آن که روایات فراوان بر انطباق آیه بر تحول جهانی مهدوی وجود دارد، و حتی بعضی از مفسّرین اهل سنت هم بر آن اعتراف کرده‌اند.

منظور از زمین هم تمام زمین است، همان طور که عرض کردم پیامبر(ص) فرمودند: «خدای متعال زمین را مقابلم پهن کرد، و مشارق و مغارب آن را تا قیام قیامت دیدم»، همین زمین را خداوند پهن کرد، زمینی که در آخر الزمان در اختیار مؤمنین خواهد بود، و حضرت ولی عصر (ع) همان وعده پیامبر را دارد انجام می‌دهد، با همان روح القدس، و با همان قدرت الهی که دارد زمین را می‌بیند، راه را می‌داند و برای نجات همه بشریت حرکت می‌کند.

این استیلای بر زمین یک قدرت الهی است، که به دست حضرت ولی عصر (ع) تحقق می‌یابد .

 

برای دسترسی به باقی قسمت های خط امان با موضوع مهدویت در قرآن اینجا کلید کنید.
صفحه ی اینستاگرام خط امان

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به بالای صفحه بردن