قسمت هفتم

قسمت 7

اثری ماندگار از آیت الله امامی کاشانی (مدظله العالی)

❇️ موضوع : « بشارت‌های انجیل برنابا به پیامبر (ص) و حضرت مهدی (ع) »

🔋 حجم :
⏰ زمان :

متن برنامه :

 

اعتقاد به حضور منجی باعث امید بخشی به جامعه است

قرآن کریم در مورد حضرت عیسی می‌فرماید: (وَ ما قَتَلُوهُ وَ ما صَلَبُوهُ وَ لکن‌شُبِّهَ لَهُم  … بَل رَفَعَهُ اللّهُ اِلَیهِ)؛ منطق قرآن کریم این است که حضرت عیسی (ع) کشته نشده و زنده است، دنیای مسیحیت کنونی هم به زنده بودن او معتقد است.

با بعضی از فلاسفه مسیحی که صحبت می‌کردم، می‌گفتند: عقیده مسلمانان در مورد زنده بودن حضرت مهدی (ع) و در پس پرده غیب قرار داشتن و انتظار برای آمدن ایشان، شبیه عقیده ماست، که می‌گوییم عیسی در آسمان زنده است، و این را بحثی علمی و منطقی می‌دانیم، زیرا منجی وقتی می‌تواند امیدبخش باشد، که در بستر تاریخ حضور داشته باشد، اگر حضور نداشته باشد، امید به او معنی ندارد.

با این تفاوت، که ما می‌گوییم زندگی او با زندگی دیگران متفاوت است، دیگران زندگی شان در زمین است، اما او در آسمان است، اما شما می‌گویید امام مهدی (ع) زندگیش در زمین است، در عین حال هر دو عقیده منجی را در بستر تاریخ حاضر می‌داند، این مطلبی است که کرارآ به من می‌گفتند.

 

دلیل تحریم انجیل برنابا سیاسی است

در بحث‌های گذشته بیان کردیم بشارت به منجی در کتب آسمانی از جمله در کتاب انجیل آمده، و اناجیلی که وجود دارد بعد از حضرت عیسی توسط حواریون نوشته شده و بزرگان مسیحیت چهار انجیل را قبول کرده و بقیه آنها از جمله انجیل برنابا را رد کردند.

برنابا از شخصیتهایی است که در میان حواریون به تقوا، مکاشفه و مناجات با خدا شناخته شده بود، و نقطه ضعفی نداشت، ولی با این همه انجیل او را تحریم کردند، علت تحریم را همه سیاسی می‌دانند، چون در جاهای مختلف آن نام حضرت محمد(ص) هست، آنان نخواستند نام ایشان باشد و توانایی حذف آن را هم نداشتند، از این رو آن را تحریم کردند.

در بحث قبلی بیان شد، اینکه می‌گویند مسلمانان این انجیل را نوشته‌اند حرف باطلی است، چون آن قدر قرآن قدرتمند است که مسلمانان نیازی به این ندارند انجیلی درست کرده و نام مبارک پیامبر (ص) را در آن بنویسند، این کار کار افراد ضعیف و ناتوان و بی دلیل است.

قرآن کتابی است که هیچکس نمی‌تواند بر آن اشکالی بگیرد و همه به عظمت و بزرگی آن اعتراف می‌کنند، مگر عده‌ای خاص که وابسته به قدرت‌های استکباری هستند، که حسابشان از جمعیت روی زمین اصلا جداست.

 

قرآن موید وجود نام امام مهدی (ع) در تورات و انجیل

در قرآن کریم آیاتی وجود دارد، که نشان می‌دهد مطالب انجیل برنابا درست است، به یک آیه در جلسه قبل اشاره کردیم، آیه دیگر، آیه 157 سوره مبارکه اعراف است.

در آیه قبل می‌فرماید: (وَ رَحمَتِی وَسِعَت کلَّ شَیءٍ فَسَأَکتُبُها لِلَّذینَ یتَّقُونَ وَ یوتُونَ الزَّکاهَ وَ الَّذینَ هُم بِآیاتِنا یومِنُونَ)، رحمتم را بزودی برای این افراد قرار می‌دهم، یعنی سنت و قانون و نظام خلقت این گونه اقتضا می‌کند، که رحمتم را برای این افراد قرار دهم: افرادی که تقوا دارند و زکات می‌دهند و به آیات ما ایمان دارند، اما اینها چه نشانه‌هایی دارند، در آیه بعد می‌فرماید:

(الَّذینَ یتَّبِعونَ الرَّسولَ النَّبِی الأُمِّی الَّذی یجِدونَهُ مَکتُوبآ عِندَهُم فِی التَّوراهِ وَ الاِنجیلِ)؛ کسانی که پیروی می‌کنند از پیامبری امّی، یعنی فردی که نزد کسی درس نخوانده، که شخص پیامبر اکرم (ص) است، آن پیامبری که مسیحیان و یهودیان می‌بینند نامش در تورات و انجیل نوشته شده است، آنان این مطلب را می‌بینند.

(یامُرُهُم بِالمَعروفِ وَ ینهاهُم عَنِ المُنکرِ وَ یحِلُّ لَهُمُ الطَّیباتِ وَیحَرِّمُ عَلَیهِمُ الخَبائِثَ وَیضَعُ عَنهُم اِصرَهُم وَ الاَغلالَ الَّتِی کانَت عَلَیهِم)، در آنجا می‌بینند که این پیامبر مردم را امر به معروف و نهی از منکر می‌کند؛ پاکیزه‌ها را حلال شمرده، و ناپاکی‌ها و خباثت‌ها را حرام بشمار می‌آورد، بار سنگین را از دوششان زمین می‌گذارد، غل و زنجیری که به پاهایشان بسته‌اند، غل‌های خرافات و اوهام را باز می‌کند، یعنی پیامبر آزادی واقعی را به آن‌ها می‌دهد.

(فَالَّذینَ آمَنوا بِهِ وَعَزَّروهُ وَ نَصَروهُ وَ اتَّبَعُوا النّورَ الَّذی أُنزِلَ مَعَهُ أُولئِک هُمُ المُفلِحونَ)، پس کسانی که به این پیامبر امی ایمان آورده و پیرو او باشند، و یاریش کنند، و قرآنی که آورده را پیروی کنند، این افراد رستگارند.

پس می‌فرماید: رحمتم شامل افرادی می‌شود که از پیامبری پیروی می‌کنند، که نامش را در تورات و انجیلشان می‌یابند.

در بحث‌های گذشته گفتیم در انجیل اصلی نام پیامبر (ص) به عنوان پرکلیتوس آمده، که به معنی پسندیده شده است، اما نتوانستند آن را تحمل کنند، و لفظ را تحریف کرده و به پاراکلیتوس به معنی حامی و وکیل تغییر دادند، انجیل برنابا که تصریح می‌کند را هرگز تحمل نمی‌کنند.

 

بشارت انجیل برنابا به آمدن پیامبر اکرم (ص)

در این جا عباراتی از انجیل برنابا را ذکر می‌کنم، در انجیل برنابا فصل 97 آیه 6 می‌خوانیم، حضرت مسیح می‌فرماید، «ولیکن تسلّی من همان درآمدن پیامبری است که هر اعتقاد دروغ را در باره من از میان خواهد برد».

همین سخنشان که می‌گفتند: عیسی گفته من پسر خدا هستم، او این حرفهای دروغ را از بین خواهد برد، قرآن می‌فرماید: خدا در قیامت به عیسی می‌گوید: آیا تو گفتی من فرزند خدا هستم؟ و عیسی پاسخ می‌دهد: خدایا پناه می‌برم از این که چنین چیزی را گفته باشم، من می‌گویم خدا واحد است.

می‌فرماید: «ولیکن تسلی من همان درآمدن پیامبری است، که هر اعتقاد دروغ را در باره من از میان خواهد برد، و آئین او امتداد خواهد یافت و جهان را فرا خواهد گرفت، زیرا خداوند به پدر ما ابراهیم چنین وعده‌ای داده است».

همان آیات قرآن که خدا به ابراهیم فرمود ما فرزندانی به تو می‌دهیم.

«و همانا آنچه مرا تسلی می‌دهد آن است که آئین او را هیچ نهایتی نیست زیرا که خدا او را درست نگهداری خواهد فرمود».

 

بشارت دیگر انجیل برنابا به آمدن پیامبر اکرم (ص)

در آیه 7 آمده :«کاهن در جواب گفت آیا پیامبران دیگر بعد از آمدن پیامبر خدا خواهند آمد؟ پس یسوع در جواب او فرمود: بعد از او پیامبران راستگو که از جانب خدا فرستاده شده باشند نخواهند آمد ولیکن جمع بسیاری از پیامبران دروغگو خواهند آمد و همین است که مرا محزون می‌دارد».

یسوع یعنی عیسی بن مریم، می‌گویند برنابا آدم عارفی بوده و مکاشفه هم داشته، تحلیل‌هایی که می‌کند به همان روح پاکیزه او تطبیق می‌کند.

«زیرا که شیطان ایشان را به حکم خدای عادل می‌شوراند، در جواب گفت چگونه آمدن این کافران به حکم خداوند عادل است؟ یسوع در جواب فرمود از عدل است که هر که برای نجات خود براستی ایمان نیاورد، برای لعنت خود به دروغ ایمان بیاورد».

تکلیف همین است، اختیار است، که هر کسی خودش را بهشتی یا جهنمی می‌کند.

«از این جهت به شما می‌گویم که جهان همیشه پیامبران راستگو را خوار می‌داشت و دروغ گویان را دوست می‌داشت چنانکه در ایام میشع و ارمیا مشاهده می‌شود، زیرا که شبیه دوست می‌دارد شبیه خود را، پس آن وقت کاهن گفت به چه نامیده می‌شود مسیا، و به کدام علامت آمدن او را اعلام می‌نماید؟

یسوع در جواب فرمود که نام مسیا در عجب است، زیرا وقتی خداوند روان او را آفرید، در ملکوت اعلی او را گذاشت، خود را او را نام نهاد، و خدا فرمود: صبر کن ای محمد، زیرا برای تو می‌خواهم بهشت و جهان و بسیاری از خلائق را خلق کنم، که می‌بخشم آنها را به تو، حتی اینکه هر که را با تو باشد مبارک می‌شود، و هرکه با تو خصومت کند ملعون می‌شود، وقتی تو را به سوی جهان به عنوان پیغمبر خود قرار می‌دهم، به جهت علامتی به کلمه صادق می‌شود، حتی اینکه آسمان و زمین ضعیف می‌شوند ولیکن دین تو هرگز ضعیف نمی شود، همانا نام مبارک او محمد است، آن وقت جمهور مردم صداهای خود را بلند کنند و بگویند برای ما پیامبر خود را برای خلاص جهان بیاور».

یعنی خلایق صدا بلند کنند و بگویند پیامبر برای خلاص جهان بیاید، در اینجا دو بار نام «محمد (ص)» را آورده بود، این در فصل 97 هست.

 

بشارت انجیل برنابا به آمدن پیامبر اکرم (ص) و امام زمان (ع)

در فصل 41 آیه 31 آمده :«و زود بیاید هر چیزی را، زیرا که زود است عطا کنم رسول خود را، و زود است بیاید هر چیزی را، پس جبروت خدا در پرده و فرستاده می‌شود، پس چون آدم ملطفت شد دید مکتوبی را بالای دروازه لا اله الا الله محمد رسول الله».

می‌گوید بالای دروازه «لا اله الا الله محمد رسول الله» آدم که خلق شد نگاه کرد، همان وقت او را دید.

«پس در این وقت یسوع (عیسی) گریست و گفت: ای فرزند شاید خدا بخواهد که بزودی بیایی و ما را از این بدبختی برهانی».

حضرت عیسی وقتی این را می‌گوید گریه می‌کند، می‌گوید بیا و ما را از این بدبختی آزاد کن.

«یسوع فرمود: این چنین خطا کردند شیطان و آدم به سبب کبر، اما یکی از آن‌ها به جهت آنکه انسان را خوار شمرد، و اما دیگری به جهت اینکه خواست بگرداند خود را همسر خدای متعال که همین شیطان بود». می‌گفت خداوند او را خوار گرداند.

 

امام مهدی (ع) نجات بخش و گستراننده دین در جهان

در جاهای دیگر انجیل برنابا هم مساله بعثت پیامبر (ص) و نجات جهان آمده است، نجات جهان مهم است که در انجیل برنابا است، اما کلیسا آن را تحریم می‌کند.

در عصر پیامبراکرم (ص) نجات جهان انجام نشد، نجات کسانی بود که در آن زمان در سرزمین عربستان بودند، عصر جاهلیت بود، بت می‌پرستیدند، پیامبر اکرم (ص) که مبعوث شد با درگیری‌ها روبرو بود، عده‌ای البته مسلمان شدند، ولی عده‌ای هم منافق بودند، بعد از ایشان هم اوضاع همین طور پیش رفت.

پس نجات جهان که خداوند به ابراهیم خلیل خبر داد کی خواهد بود؟ نجات جهان وقتی است که حضرت ولی عصر ارواحنا له الفدا بیاید.

در سوره مبارکه صف می‌فرماید: (هُوَ الَّذِی اَرسَلَ رَسُولَهُ بِالهُدی وَ دینِ الحَقِّ لِیظهِرَهُ عَلَی الدِّینِ کلِّهِ وَ لَو کرِهَ المُشرِکونَ)، خدای متعال پیامبری می‌فرستد که دینش را به جهان عرضه کند، دین همه جایی شود، زمین را نجات بدهد.

انجیل برنابا به همین اشاره می‌کند، حضرت عیسی (ع) می‌فرماید: ما را نجات بده، این حزن و غصه ما را از بین ببر، اشاره‌ای است به این که حضرت مهدی (ع) بیاید، او خواهد آمد، و به پشتوانه او حکومت خواهد کرد و دجال را حضرت عیسی خواهد کشت و دولت امام مهدی (ع) بالاخره در جهان عدل و داد را حکمفرما می‌کند، امام شورائی را تشکیل می‌دهد که به او کمک کنند و مشورت بدهند، رئیس شورا و رئیس دولت حضرت عیسی است.

این بهجت و سروری که انسان از کلمات حضرت عیسی (ع) می‌فهمد، که حزن من پایان پذیرد، و جهان این چنین شود، و تسلی که من می‌دهم، این‌ها همه اشاره است به حکومت جهانی امام زمان ارواحنا له الفداء، این را انسان به خوبی می‌تواند درک کند.

 

اراده الهی بر نابودی باطل و پیروزی حق

در همین سوره مبارکه صف آیه شریفه 8 آمده: (یریدُونَ لِیطفِؤُوا نُورَ اللّهِ بِأَفواهِهِم وَ اللّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَو کرِهَ الکافِرُونَ)،؛ اراده می‌کنند نور خدا را با همان پفشان خاموش کنند، ولی غافلند که خداوند نور خود را تمیم و تکمیل می‌کند.

مفسرین اهل سنت مثل فخر رازی و امثال این‌ها می‌گویند، این آیه اشاره به نزول حضرت عیسی (ع) دارد، و این آیه را به آخرالزمان می‌برند و می‌گویند: «عند نزول عیسی بن مریم»، نخواسته‌اند نام حضرت مهدی (ع) را بگویند، گفتند: «عند نزول عیسی بن مریم».

آیه بعد می‌فرماید: (هُوَ الَّذِی اَرسَلَ رَسُولَهُ بِالهُدی وَ دینِ الحَقِّ)، به هر حال چنین چیزی را عیسی بن مریم (ع) با همان دید وحی می‌بیند.

نتیجه بحث این می‌شود که در این اناجیل بشارت‌هایی به آمدن منجی آخر الزمان وجود دارد.

 

 

 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اسکرول به بالا